هوای این روزها خیلی گرمهشاید تا چند سال پیش بیشترین بدخلقیمتو تابستون واسه گرما بودامروز تو بانک داشتم به مبلغ درخواست وامم نگاه میکردمبا خودم میگفتم این مبلغ برای من خیلی زیادهجوری که هنوز تو پرداخت قسطش شک دارمولی برای خیلی ها اصلا عدد خاصی نیستزندگی آدمای متوسط مثل من شده فقط دوییدنوسط فکرای من فردی که از اداره برق اومده بودمصرانه در پی خاموش کردن کولر بودحالا تحمل گرما برام از فکر کردن به آینده راحتتر شده + صدای آهنگ "ای دل" هایده تو اتاق و سرم میپیچه!

بنظرم قرار نیست هیچ اتفاق بهتری بیفته... و متاسفانه بدتر از این قرار رخ بده! +زندگیم سوخت،جسد آرزوهام موند روی دستم!

تو دفترچه خاطرات راهنماییم یک روز نوشته بودم:امروز برای اولین بار با ن و ز با تاکسی به ق رفتیمامتحان دیپلم زبان دادیم و برگشتنی خودمون رو یه شیرموزبستنیدعوت کردیم!تو تمام کلمات نوشته شده اون روز ذوق و شوق رو احساس میکنمالان تو این سن بدون اجازه خاصی به هر شهر یا استانی که بخوام میتونم سفر کنمشاید تنها دلیل کار کردنم سفر رفتن باشه!شاید تنها انگیزه ام عادت جدید طبیعت گردیم باشهتمام دردها و خستگی های روزانهامو پذیرفتمواسه همین سعی میکنم رو این زمین راه برم تا فرو نرفتم.+کاش میشد یک روز کولهگرد بشم ...

هربار که بارون میاد با خودم میگم:اینقدر بیجنبه نباش نیا هی نگوولی هردفعه نمیتونم جلوی خودمو بگیرمو برای چندهزارمین بار میگم من عاشق بارونمعاشق این هوا،مه ، صدانون گرمی که مامان پخت و کنار مربای هویجی کهبوی وانیلش میتونه منو مست کنه با چایی داغساعت ها میتونم تو این فضا کتاب بخونماهنگ مورد علاقمو گوش بدمیا سریالی که دوست داشتم برای چندمین بار ریواچ کنم معنی زندگی من خلاصه میشه تو همین ساعتا واین ترکیبات دوست داشتنیم....+خلاصه قشنگترین ساعتای زندگیم...

صبوری و ظرفیت آدما به چی بستگی داره؟این سوالیه که امروز از خودم میپرسمو جوابی واسش ندارماز رفتار و خشم این روزام اصلا حال خوبی ندارممن هیچوقت آدم عصبی یا پرخاشگری نبودماز این خشمی که تو وجودم سنگینی میکنه از اینکه غیرمنطقی از کسی عصبی میشمکه هیچ گناهی ندارهبا تمام وجود از خودم بیزار میشمولی هرکاری میکنم انگار ظرفیتم پر شدههیچ ایده ای برای آروم کردن اوضاعم ندارم+درمانده....

هواشناسی گفته از فردا هوا گرم میشهواسه همین پتو رو محکم تر دور خودم میپیچمچند روزی میشه بغض سنگین و ذهن خسته ای دارمروزا با اینکه بشدت سرگرمم لحظه ای حال درونیمآروم نمیگیره!حس میکنم سرم ذره ای فضای خالی ندارهو بیشتر از ظرفیتش پره!تو این تاریکی اتاق پتومو محکم چسبیدم از پنجره بیرونو نگاه میکنم.خستهام،دلتنگم،ناامیدم خلاصه خیلی شبم...+شب های پرستاره کجایین...